Posts

Co-creation of healthcare policy and healthcare innovation: strengths, weaknesses, mechanisms, and a governance model for measurable value

Abstract Co-creation (and related “co-production” and “co-design”) is increasingly used to shape healthcare policy and to accelerate innovation adoption by involving patients, citizens, clinicians, payers, regulators, and industry in joint problem framing, design, and evaluation.  Conceptually, co-creation can increase the relevance, legitimacy, implementability, and equity of innovation-supporting policies, thereby improving efficiency, effectiveness, quality, and outcomes. Empirically, however, systematic reviews repeatedly conclude that outcome evidence is inconsistent, under-measured, and often limited to process or experiential benefits rather than system-level value. This essay (i) synthesizes documented strengths and weaknesses of co-creation as a policy approach, (ii) maps these to mechanisms and real-world examples across three policy levels (national/regional; payer reimbursement; hospital/provider) and four innovation types (digital health; payment models; workforce rede...

Terminologie, ontologie en classificatie in de geneeskunde: conceptuele verschillen en complementaire rollen in data-gedreven gezondheidszorg

1. Inleiding De transitie naar data-gedreven geneeskunde veronderstelt dat klinische gegevens niet alleen digitaal beschikbaar zijn, maar ook eenduidig interpreteerbaar en herbruikbaar over tijd, instellingen en systemen heen. Dat vraagt o.a. om afspraken over betekenis (semantiek). In de medische informatica worden daarvoor doorgaans drie soorten kennisartefacten onderscheiden: terminologieën, ontologieën en classificaties. Hoewel deze begrippen in de praktijk soms door elkaar worden gebruikt, dienen ze verschillende doelen en hebben ze andere ontwerpprincipes. Het onderscheid is cruciaal voor het ontwikkelen van efficiënte, effectieve en kwalitatieve data-gedreven zorg. 2. Terminologie: gestandaardiseerde klinische uitdrukkingen voor registratie en uitwisseling Een terminologie is in essentie een systematische verzameling van concepten en hun benamingen/termen, inclusief definities en (vaak) relaties tussen concepten. In de terminologieleer wordt terminologiewerk omschreven als het e...

Vereisten van een modern EPD: administratieve lastreductie én datagedreven klinische meerwaarde

Inleiding Elektronische patiëntendossiers (EPD’s) zijn tegelijk een cruciale infrastructuur voor veilige zorg en een bekende bron van administratieve belasting. In de literatuur wordt documentatiebelasting expliciet in verband gebracht met burnout, lagere tevredenheid en “work outside of work” (o.a. avond- en weekendregistratie). Daarnaast wordt slechte EPD-bruikbaarheid geassocieerd met hogere belasting en ongunstige werkervaringen. Tegen deze achtergrond ontstaat een dubbele ontwerp- en governance-opgave: (i) minimaliseer registratielast voor artsen en verpleegkundigen, en (ii) maximaliseer de klinische herbruikbaarheid van data zodat zorgprocessen daadwerkelijk datagedreven kunnen worden ondersteund (kwaliteit, veiligheid, continuïteit, populatiemanagement). Hier doe ik een bescheiden persoonlijke poging om m.i. enige relevante elementen te formuleren waaraan een modern EPD idealiter zou kunnen voldoen om beide doelen simultaan te realiseren. De eisen worden benaderd als een socio-t...

Klinische data voor zorgproces-ondersteuning en clinical decision support (CDS) - CDS als samenspel van kennis en gegevens

Inleiding: CDS als samenspel van kennis en gegevens Clinical decision support (CDS) berust in essentie op twee pijlers: (1) rijke, semantisch goed gedefinieerde klinische gegevens, en (2) een gestructureerd syntactisch datamodel en datastroom waarmee die gegevens betrouwbaar kunnen worden uitgewisseld tussen EPD en CDS-engine. Zonder goede semantiek “weet” het systeem niet wat de data betekenen; zonder goede syntaxis kan het de data niet veilig en herhaalbaar verwerken. In de literatuur wordt een clinical decision support system (CDSS) doorgaans omschreven als een informatiesysteem dat de zorgverlening verbetert door klinische beslissingen te ondersteunen met patiëntspecifieke gegevens en doelgerichte medische kennis. Een vaak gebruikte formulering is dat CDS drie componenten vereist: (1) computeerbare medische kennis, (2) persoonsspecifieke data en (3) een reasoning-mechanisme dat kennis en data combineert tot actiegerichte informatie in de workflow van de zorgverlener. Daarbij is sem...