Some thoughts on health and healthcare

Inleiding Klinische richtlijnen zijn een van de belangrijkste vehikels waarmee evidence-based medicine (EBM) wordt vertaald naar de dagelijkse praktijk. Tegelijkertijd laten evaluaties van richtlijnen zien dat de kwaliteit van het onderliggende redeneren en de logica waarmee van bewijs naar aanbeveling wordt gegaan, sterk kan variëren.  Hier wil ik onder andere enkele mogelijke logische fouten in klinische richtlijnen bekijken, de onderliggende oorzaken daarvan en aandachtspunten om zulke fouten systematisch te voorkomen. Met dank aan de lessen filosofie aan de Universiteit Antwerpen (UA). 1. Enkele mogelijke logische fouten in klinische richtlijnen 1.1 Fouten in de omgang met empirisch bewijs a. Afwezigheid van bewijs verwarren met bewijs van afwezigheid Een terugkerende fout is de redenering dat, omdat er geen (of weinig) gerandomiseerde trials bestaan, een interventie dus niet effectief is, of omgekeerd: dat het uitblijven van bewijs voor schade gelijkstaat aan veiligheid. Metho...

Wat is Evidence-Based Practice (EBP) in België vandaag? EBP is het gewetensvol, expliciet en oordeelkundig gebruiken van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs , gecombineerd met de klinische expertise van de zorgverlener en de waarden en voorkeuren van de patiënt , om beslissingen te nemen voor de individuele zorg. In België is dit beleid expliciet verankerd en gebundeld via Evikey en Ebpracticenet . Op de federale EBP-pagina wordt EBP bovendien beschreven als hefboom voor effectiviteit, efficiëntie, kwaliteit én betaalbaarheid van zorg. Een vierde component is de klinische en sociale context waarin zorg wordt geleverd (beschikbare infrastructuur, financiering, beleid, cultuur, samenwerking). Evikey verduidelijkt dat de zorgverlener in EBP dus vier elementen integreert: bewijs, expertise, patiëntwaarden én context . De relatie tussen Evidence Based Medicine (EBM) en Evidence Based Practice (EBP) EBM is de wetenschappelijke basis en denkwijze; EBP is de toepassing in de ech...

Inleiding In Belgische ziekenhuizen komen de kwaliteit en de doelmatigheid van de zorg voor de patiënt pas goed in beeld wanneer klinische datastromen consistent en coherent naar een zelfde zorgtraject verwijzen: diagnoses/procedures (MG-MZG, ICD-10-BE), verpleegkundige activiteiten (VG-MZG), RIZIV-nomenclatuur en apotheeklog/toediening. Waar die klinische datastromen divergeren, is het vaak onmogelijk met zekerheid te zeggen of de zorg voor de patiënt volgens (internationale, gevalideerde wetenschappelijke) richtlijnen verliep (timing, indicatiestelling, middelkeuze, nazorg). Precies daarom kijkt de federale Eenheid Audit Ziekenhuizen (EAZ) in thematische audits expliciet naar congruentie tussen klinische documenten, registraties (MZG) en facturatie (RIZIV, FAGG). Hieronder doe ik een bescheiden poging tot een (min of meer) samenhangend overzicht  van welke inconsistenties tussen de medische codering (MG-MZG/ICD-10-BE), de verpleegkundige codering (VG-MZG), nomenclatuur/...