Posts

Showing posts with the label WHO ICD-11

Patient-Based Costing, DRGs, EHR Design, Process Mining, and Clinical Terminologies in Acute Hospitals

Abstract In an acute hospital, Diagnosis-Related Groups (DRGs) and patient-based costing solve different, complementary problems. DRGs are a prospective payment and case-mix classification mechanism : they group inpatient episodes for reimbursement and resource allocation using coded diagnoses, procedures, severity, and other episode variables. Patient-based costing - especially Activity-Based Costing (ABC) and Time-Driven Activity-Based Costing (TDABC) - is an internal measurement method : it estimates the actual resources consumed by a given patient across the care cycle. The practical implication is that DRGs tell the hospital what it is likely to be paid, while patient-based costing tells the hospital what the case actually cost. An effective acute-hospital costing architecture therefore requires structured EHR data, reliable timestamps and event logs, linkage to HR/finance/supply systems, and a semantic layer that uses SNOMED CT and LOINC for point-of-care capture and WHO ICD-11 a...
Read more

Hoe internationale standaarden zorg misschien doeltreffender kunnen maken: een Belgische bril

Inleiding “Appropriate care” en doelmatige zorg vragen om betrouwbare data die over instellingen, regio’s en landen heen vergelijkbaar zijn. Dat is precies waar SNOMED CT, WHO ICD-11 en WHO ICHI voor ontworpen zijn, en - meer op macroniveau - SHA 2011, ISCO-08, IHR (2005) en de WHO/SDG-indicatoren. In België sluiten deze bouwstenen aan bij MZG-registraties en de financiering via het Budget Financiële Middelen (BFM). Hieronder probeer ik hun rol te schetsen, de verwachte effecten op Potentieel Vermijdbare Complicaties (PVC)/Potentieel Vermijdbare Heropnames (PVH)/Quadruple Aim, en hun potentieel nut voor internationale benchmarking.  1) SNOMED CT, WHO ICD-11 en WHO ICHI als motor voor appropriate & doelmatige zorg in België SNOMED CT is de klinische terminologie voor datainvoer aan het bed (problemen, bevindingen, procedures, allergieën…), met als doel betekenisvolle, herbruikbare data (“code once, use many”). België bouwt hier stapsgewijs en langzaam maar zeker expliciet op - ...
Read more

Waarom correct klinisch taalgebruik ertoe doet - voor de klinische praktijk, de medische codering en medicolegaal

Inleiding Heldere, eenduidige en gestandaardiseerde taal is geen luxe in de zorg; het is een randvoorwaarde voor veilige zorg, betrouwbare gegevens en juridische zekerheid. “Klinisch taalgebruik” omvat zowel gewone woorden als gestandaardiseerde termen en codes (bv. SNOMED CT, ICD-10-BE en WHO ICD-1x), plus expliciete kwalificaties van waarschijnlijkheid, ernst en causaliteit. Hieronder staat waarom dat in drie domeinen cruciaal is. 1) Klinische praktijk: veiligheid, continuïteit en teamwerk Zorg is teamwork over diensten, disciplines en shiften heen. Onduidelijke formuleringen (“?infectie”, “r/o AMI”) of verschillende termen (afkortingen) voor dezelfde aandoening vergroten de kans op misverstanden bij overdrachten. Communicatiestoringen behoren aantoonbaar tot de meest frequente oorzaken van ernstige incidenten; reviews laten zien dat een groot deel van sentinel events wortelt in communicatieproblemen, vooral bij handovers. Dat onderstreept hoe sterk precies taalgebruik bijdraagt aan ...
Read more