Some thoughts on health and healthcare

Inleiding Belgische ziekenhuizen werken in een context waarin gegevenskwaliteit rechtstreeks samenhangt met zorgkwaliteit én met financiering. De Minimale Ziekenhuisgegevens (MZG) zijn wettelijk verplicht, worden halfjaarlijks via het beveiligde Portahealth-portaal aangeleverd en dienen zowel het overheidsbeleid als het interne ziekenhuisbeleid (met feedback en benchmarking). Een deel van het Budget Financiële Middelen (BFM) - het gesloten macrobudget voor ziekenhuizen - wordt verdeeld op basis van activiteit en case-mix (APR-DRG/SOI), en het BFM zelf kent een duidelijke structuur in onderdelen A, B en C. Dat maakt de kwaliteit van registratie, analyse en sturing op elk niveau (operationeel, tactisch, strategisch) cruciaal. 1) Belang per analysetype Operationeel (dagelijkse processen, datakwaliteit, procesoptimalisatie, budgetbewaking) Dagelijkse datakwaliteit en correcte data-invoer in het EPD : MZG omvat 6 domeinen (structuur, personeel, administratief, verpleegkundig, medisch, factu...

Inleiding Hieronder schets ik welke potentiële effecten het eventueel zou kunnen hebben op artsen, verpleegkundigen, patiënten, de Minimale Ziekenhuisgegevens (MZG), en het Budget Financiële Middelen (BFM) om het Amerikaanse Hospital-Acquired Condition Reduction Program (HACRP) te implementeren in een Belgisch ziekenhuis. Ik vertrek daarbij van de officiële HACRP-opzet (regelgeving en sanctie), en probeer dat naast de momenteel bestaande Belgische registraties en ziekenhuis-financiering te leggen. Wat het HACRP precies doet (korte situering) Het HACRP is een federale Amerikaanse “value-based purchasing” maatregel: elk jaar vergelijkt CMS ziekenhuizen op een set patiëntveiligheidsindicatoren - het claims-gebaseerde composiet “PSI-90” en vijf ziekenhuisinfectie-indicatoren (Central Line–Associated Bloodstream Infection (CLABSI), Catheter-Associated Urinary Tract Infection (CAUTI), Surgical Site Infection (SSI) (colon & abdominale hysterectomie), MRSA-bacteriëmie, en C. difficile-inf...

Inleiding Voor een arts in een Belgisch ziekenhuis wordt de medische dossiervorming gedragen door drie pijlers: (1) het Koninklijk Besluit betreffende het Algemeen Medisch Dossier (AMD), dat vooral de continuïteit met de (huis)arts regelt; (2) het Koninklijk Besluit dat de algemene minimumvoorwaarden voor het ziekenhuis-medisch dossier vastlegt; en (3) de Wet inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg (2019), die dossierinhoud, toegang en gegevensverwerking in brede zin harmoniseert. Samen bakenen ze af wat in het dossier moet staan, hoe het wordt bijgehouden en bewaard, wie er toegang heeft en welke informatie-uitwisseling nodig is voor goede zorg.  Hieronder probeer ik een en ander op een rijtje te zetten, rond het Koninklijk besluit betreffende het Algemeen Medisch Dossier. BS 17-07-1999, het Koninklijk besluit houdende bepaling van de algemene minimumvoorwaarden waarvan het medisch dossier, bedoeld in artikel 15 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd ...

 1) Wat betekent “gestructureerde probleemlijst” op basis van SNOMED CT? Een gestructureerde probleemlijst is de canon van “actieve en relevante problemen” van een patiënt die éénduidig gecodeerd zijn met SNOMED CT-concepten in plaats van losse ongestructureerde (vrije) tekst. In België beheert het Terminologiecentrum van de FOD Volksgezondheid de nationale distributie en licenties van SNOMED CT (NRC) en levert gevalideerde NL en FR-vertalingen (“language refsets”), zodat artsen en verpleegkundigen labels in hun eigen taal zien terwijl het onderliggende SNOMED CT concept internationaal dezelfde betekenis blijft behouden.  Voor rapportering (MZG) en financiering (BFM) blijft de ICD-10-BE classificatie cruciaal: in de Minimale Ziekenhuis Gegevens (MZG) worden diagnoses en procedures sinds 2015 in ICD-10-CM en ICD-10-PCS gerapporteerd. De probleemlijst is dus het klinisch startpunt (rijk, fijnmazig, SNOMED CT) dat vervolgens (semi-)automatisch naar de ICD-10-CM-code(s) kan worden...